เมื่อฉันไปเป็นเด็กวัดที่เกาหลี

รีนา ต๊ะดี This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

          ฉันเดินทางไปเกาหลีเมื่อปี 2558 เพื่อไปเก็บข้อมูลโครงการวิจัยเกี่ยวกับแรงงานไทยในเกาหลีใต้ ฉันใช้วิธี ethnography หรือการฝังตัวอยู่ในชุมชนชาวไทยในเกาหลีเพื่อจะได้เรียนรู้วิถีชีวิตของพวกเขาได้อย่างลึกซึ้ง ฉันได้มีโอกาสไปอยู่ที่วัดไทยแห่งหนึ่งในฐานะ “เด็กวัด” นอกจากวัดจะเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เป็นที่ที่คนไทยมาทำบุญ และรวมตัวกันในวันหยุดหรือเทศกาลต่างๆ แล้ว วัดยังเป็นที่พักพิงของแรงงานที่ตกงานหรือเปลี่ยนงานด้วย เนื่องจากที่พักของแรงงานต่างชาติในเกาหลีนั้นผูกติดอยู่กับการจ้างงาน เมื่อลาออกจากงานเดิมเพื่อเปลี่ยนงานใหม่จึงไม่มีที่พักในช่วงระหว่างรองาน ผู้ที่มาอาศัยอยู่ที่วัดหรือเด็กวัดในเกาหลีจึงหมุนเวียนกันไปในช่วงที่ฉันไปอยู่ที่วัดมีเด็กวัด 7-8 คน อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกิจวัตรประจำวันของเด็กวัดเริ่มตั้งแต่ตื่นนอนตอนตีสี่เผื่อมาทำวัตรเช้าหลังจากนั้นก็ทำความสะอาดบริเวณวัด ล้างห้องน้ำ กวาดถูศาลาและห้องครัว แล้วจึงเตรียมจัดวางอาหารที่ญาติโยมนำมาถวายใส่สำรับเพื่อถวายเพล เมื่อพระฉันเพลแล้วเด็กวัดจึงจะกินข้าวได้ เด็กวัดลุ้นกันว่า จะมีอะไรกินกันบ้าง อาหารส่วนใหญ่เป็นอาหารไทย พวกเราจึงดีใจกันมาก เมื่อกินข้าวเสร็จแล้ว ผู้ชายจะเก็บบาตรมาล้างทำความสะอาด เพราะมีความเชื่อว่าบาตรพระนั้นจะให้ผู้หญิงล้างไม่ได้ ส่วนผู้หญิงเก็บถ้วยชามทั้งหมดมาล้าง วันๆ หนึ่งฉันต้องล้างถ้วยจานมากถึง 3 กะละมัง ช่วงกลางวันเป็นเวลา บางคนออกไป “ดูงาน” ตามที่จะได้รับข้อความเรียกตัวจากกรมจัดหางาน การออกไปดูงานคือไปดูว่าเป็นงานประเภทใด ที่พักเป็นอย่างไร เงินเดือนเท่าไหร่ วันหยุดและชั่วโมงการทำงานเป็นอย่างไร บางคนก็รับงานพิเศษ ทำงานรับจ้างแล้วแต่จะมีคนจ้างและรับค่าแรงรายวัน บางคนก็พักผ่อนตามอัธยาศัยอยู่ที่วัดหรือออกไปเดินเล่นตามร้านค้า ส่วนฉันก็จดบันทึกข้อสังเกตในแต่ละวันพร้อมกับพูดคุยสัมภาษณ์แรงงานไทยในเกาหลีที่ยินยอมจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของเขา ตกเย็นเราก็ทำวัตรเย็น กินข้าวและเข้านอน ชีวิตการเป็นเด็กวัดเรียบง่าย แต่ฉันก็สนุกและมีความสุขที่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ และมีประสบการณ์ใหม่ๆ ทุกวัน

 

ฉันทำหน้าที่ “เด็กวัด” ไล่แมลงวันไม่ให้ตอมสำรับอาหารเพล

อาเซียนน่ารู้

Since 25 December 2012